balans theorie

De balans theorie is een van de instelling theorieën in de sociale psychologie . Net als alle theorieën instelling probeert ook uit te leggen waarom en onder welke omstandigheden de mensen hun instellingen te wijzigen.

De theorie is gebaseerd op een 3-persoons model (A, B, C) waarbij A, B en C in een relatie tot elkaar en op basis van de aanname dat de instellingen van deze individuen de neiging in evenwicht. Is dit liefde driehoek is niet in balans is, dan is dit wordt uitgedrukt in ongemak en dus de neiging om de balans te herstellen. (Dit gedrag beschrijft de typische menselijke consistentie behoeften in de sociale psychologie )

De POX model van Heider

De POX model is een generalisatie van de 3-persoons model en was in 1946 door Fritz Heider voorgesteld. In dit model, het derde element van elke correctie object (bijv. Als een auto).

  • P – Persoon
  • O – ander (andere)
  • X – instelling object (x-willekeurige)

Alle drie de elementen zijn in een balans-driehoek boven de relaties met elkaar verbonden. Deze relaties kunnen positief en negatief zijn. Er zijn twee soorten relaties:

  • Unit-ratio (z. B. bezit, nabijheid, vertrouwdheid, …)
  • Waarden Relatie (instellingen zoals sympathie / antipathie)

De POX driehoek in evenwicht wanneer het product van relaties positief. Het systeem altijd vanuit het oogpunt van de persoon P.

Voorbeeld

  • onevenwichtig
relatie omgeving
P → X +
P → O +
O → X

In dit voorbeeld, P inderdaad X en O, maar de persoon houdt niet O X. Aangezien (+) * (+) * (-) = (-) onevenwichtig deze driehoek. Persoon P is dan ook gemotiveerd om het evenwicht te herstellen. Gezien haar de volgende oplossingen bieden:

  1. Persoon P verandert de instelling, zodat het volgende O en X ook negatief geëvalueerd.
  2. Persoon P herzag zijn houding ten opzichte van O en blijft vasthouden aan de positieve relatie tot X.

Na de wijziging van de instelling van de P POX driehoek kan er zo uitzien:

  • klaar
oplossing 1 oplossing 2
P → X +
P → O +
O → X

De ABX model van Newcomb

De ABX-model werd gepresenteerd in 1953 door Newcomb. Het verschilt van de POX model in die zin dat, uitgaande van de persoon A naast de waargenomen verhoudingen van persoon B in het model worden opgenomen. Het kan worden uitgedrukt niet alleen hun eigen houding ten opzichte van B en X is positief of negatief, maar ook het vermoeden van Persoon A hoe Persoon B zal haar relaties met A en X. beoordelen X kan in dit geval elk object (levend of dood).

Ook hier ontstaan ​​weer evenwichtig en onevenwichtig structuren.